Foto's maken met respect
Sommige organisaties waar ik werkte, hanteren strikte richtlijnen: bij een opvanghuis voor minderjarige prostituees komen de meisjes nooit in beeld, om te voorkomen dat rondzwervende foto's hen jarenlang in hun kwetsbare positie kunnen achtervolgen. Bij mensen thuis wordt vaak impliciet of expliciet duidelijk wat wel en niet in beeld mag. Ik me terdege bewust van wat inmiddels een gangbare term heeft: "poverty porn" — de aversie tegen reizigers die schrijnende armoede fotograferen zonder toestemming of context. Voor mij betekent het dat ik eigenlijk altijd toestemming vraag — soms expliciet, soms alleen door mijn camera omhoog te houden en vragend te kijken. 

Taking photos with respect
Some organizations I worked with maintain strict guidelines: at a shelter for underage prostitutes, for example, the girls are never photographed, to prevent images from circulating that could follow them for years in their vulnerable position. In people's homes, it's often implicitly or explicitly clear what may and may not be photographed. I'm very much aware of what has become a common term: "poverty porn" — the aversion to travelers photographing stark poverty without permission or context. For me, this means I virtually always ask permission — sometimes explicitly, sometimes simply by holding up my camera and giving a questioning look.